چگونه خانواده ای اقتصادی و آشنا به امور مالی داشته باشیم؟؟؟

امور مالی در خانواده

چگونه خانواده ای اقتصادی و آشنا به امور مالی داشته باشیم؟؟؟

بسیاری از والدین امروزی در خانواده هایی بزرگ شده اند که در آن ها صحبت کردن در مورد مسائل و امور مالی، رفتاری به دور از ادب محسوب می شده است. اما امروزه بدلیل شیوع ویروس کرونا و وضع اقتصادی نامناسب در کل دنیا نیاز است تا خانواده ها بیش از هر زمان دیگری به آموزش مسائل مالی به فرزندانشان بپردازند و تا جایی که می دانند سواد و آگاهی خود را در این زمینه نیز افزایش دهند.

اما سوالی که مطرح می شود اینست چگونه می توان فرزندانی تربیت کرد که از هوش مالی برخوردار باشند؟

برای یافتن پاسخ این سوال تا پایان این مقاله با تیم دارا بیزینس همراه باشید…

 

هر چه زودتر مسائل مالی را به کودکان آموزش دهید بهتر است…

بسیاری از کارشناسان مالی معتقدند که کودکان از سن سه سالگی درک ابتدائی از مفهوم پول را دارند و طبق نتایج تحقیقی که در دانشگاه کمبریج انجام شده، عادات مالی به طور عمده تا سن هفت سالگی شکل می گیرند.

اکثر کودکانی که به تازگی راه رفتن را یاد گرفته اند نسبت به پول کم اهمیت هستند ولی یک سیستم مبتنی بر جایزه که شامل یک برنامه ی تلویزیونی مورد علاقه و یا یک خوراکی خوشمزه باشد می تواند به این کودکان خردسال کمک کند تا از سن خیلی کم مفاهیم مربوط به پول را یاد بگیرند. وقتی کودک خردسال شما رفتار خوبی از خود نشان می دهد به او یک کوپن که خودتان درست کرده اید بدهید. شما می توانید ارزش یک جایزه ی کوچک را با یک کوپن و ارزش جایزه های بزرگ را با 3 تا 5 کوپن نشان دهید. کودک شما زودتر از آن که فکرش را بکنید صرفه جویی، خرج کردن و خشنودی معوق (توانایی صبر کردن برای رسیدن به پاداش بزرگتر) را خواهد آموخت.

وقتی کودک خردسال تان بزرگتر شد برای معرفی مفاهیم تجاری پول، با او بازی “فروشگاه” را انجام دهید (فقط از وسایلی که در خانه جمع آوری کرده اید استفاده کنید). اگر در بازی از سکه استفاده می کنید باید بدانید که این سن، زمانی عالی برای کمک کردن به فرزندتان در تشخیص ارزش سکه های مختلف به حساب می آید.

پول تو جیبی بدهید تا کودکان تان اقتصادی شوند!!!

دادن خرجی یکی از بهترین روش هایی است که به واسطه ی آن می توانید به فرزندتان آموزش دهید تا مسائل مالی خود را به خوبی مدیریت کند. این شما هستید که تعیین می کنید فرزندتان باید خرجی بگیرد. با این حال اگر پول تو جیبی دادن به جای اینکه به صورت پراکنده انجام شود طبق برنامه ی منظمی صورت گیرد به آن ها در یادگیری درس های مدیریت امور مالی کمک خواهد کرد. هنگام تصمیم گیری برای تعیین مقدار خرجی چند مورد را باید در نظر بگیرید؛ سن آن ها، درآمد خانواده و اینکه این پول تو جیبی چه مواردی را باید پوشش دهد.

به محض اینکه فرزندان تان خرجی خود را گرفتند با تهیه ی لیستی متشکل از قسمت های مجزا که به آن ها نشان می دهد پولشان صرف چه کارهایی باید بشود به آن ها آموزش دهید تا پول خود را بودجه بندی کنند. درصد ها و گروهبندی ها بین خانواده های مختلف متفاوت است ولی باید چیزی شبیه این درصد ها را درنظر بگیرید.

50 درصد از پول باید به مخارج، 40 درصد به پس انداز، 10 درصد به امور خیریه اختصاص داده شود.

برای اینکه بچه های کوچکتر راحت تر بتوانند پول تو جیبی خود را به موارد مورد نظر اختصاص دهند، خرجی آن ها را به قسمت های کوچک تقسیم کنید و آن ها را در شیشه های شفاف و یا سطل های پلاستیکی قرار دهید. با این کار آن ها می توانند میزان پولی که در هر گروه دارند را مشاهده کنند.

به محض اینکه احساس کردید فرزندتان آماده است-احتمالاً بین سنین 6 تا 9 سالگی- او را به بانک برده و برایش یک حساب پس انداز افتتاح کنید. این کار همچنین می تواند فرصتی فوق العاده برای گفت و گو درباره ی مفهوم نرخ بهره باشد. وقتی فرزندتان وارد سن نوجوانی شد برایش یک حساب جاری افتتاح کنید. این کار باعث می شود تا آن ها قبل از ترک کردن خانه، یاد بگیرند که از دبیت کارت (کارت نقدی) خود به طور مسئولانه استفاده کنند.

کودکانی که پس انداز کردن را می آموزند هدفمندتر زندگی می کنند…

نمودار پس انداز ابزاری فوق العاده برای کودکان در هر سنی می باشد. وقتی فرزندتان از پس انداز کردن هدفی دارد، حالا این هدف می خواهد یک عروسک جدید و یا خرید یک ماشین باشد، نموداری تهیه کنید و عکسی از وسیله ی مورد نظر را بالای نمودار قرار دهید. سپس برای بچه های کوچکتر ارزیابی کنید که چند هفته پول تو جیبی لازم است تا بتوانند وسیله ی مورد نظرشان را بخرند و بعد برای هر هفته یک باکس (مربع) در نظر بگیرید. در این صورت وقتی پول آن هفته پس انداز شد کودک می تواند آن مربع را با ماژیک یا برچسب پر کند. آن ها وقتی بتوانند وسیله ی مورد نظرشان را با پول خودشان بخرند به خود افتخار خواهند کرد.

در رابطه با بچه های بزرگتر این کار می تواند به واسطه ی یک حساب پس انداز جداگانه انجام شود. به این صورت که آن ها پس اندازها و درآمدهای خود را در آن واریز می کنند تا به هدفشان برسند. اما این احساس رضایت و غروری که به واسطه ی خرید وسیله ی مورد نظرشان در خود احساس می کنند شبیه همان حسی است که فرزندان کوچکتر تجربه می کنند.

کودکان اقتصادی خرج کردن را بلدند….

به کودکان خود اجازه دهید وسایل لوکسی که دوست دارند را بخرند. با این کار به آن ها ارزش خریدهای متفکرانه را آموزش می دهید. به عنوان مثال در خانه غذا تهیه کنید تا فرزندان تان بتوانند برای خودشان غذا به مدرسه ببرند ولی اگر می خواهند از مدرسه غذا بخرند خودشان باید پول آن را پرداخت کنند. این کار علاوه بر آن که باعث می شود پول تان پس انداز شود، به فرزندان تان کمک می کند در خرج کردن پول هایشان با فکرتر عمل کنند و احتمالاً تضمین می کند غذایی که آن ها می خورند در مقایسه با چیزی که مدرسه تهیه می کند، سالم تر است.

معمولاً کودکان فقط قیمت اصلی را در نظر می گیرند و متوجه هزینه های جانبی نیستند. بنابراین تصمیم با شماست که به فرزندان خود در مورد هزینه هایی که خیلی مشهود نیستند (و یا حتی هزینه هایی که مخفی هستند) آموزش دهید. اگر فرزندان بزرگتر شما قصد دارند خرید بزرگی مانند یک گوشی آیفون و یا یک ماشین انجام دهند، به آن ها در مورد مخارج اضافی، برنامه های ماهانه، بیمه، تعمیرات و غیره آموزش دهید.

وقتی بحث خرج کردن مطرح است، فرزندان تان مرتکب اشتباهاتی خواهند شد و این هیچ ایرادی ندارد. آن ها ممکن است گاهی از خرید خود احساس پشیمانی کنند و در این صورت احتمالاً برای کمک گرفتن سمت شما خواهند آمد. اگر چنین اتفاقی افتاد مهربانانه به آن ها اجازه دهید تا عواقب کارهایشان را تجربه کنند مخصوصاً اگر قبل از انجام آن خرید به آن ها هشدار داده بودید. دردی که اکنون تجربه می کنند به آن ها کمک خواهد کرد تا در شرایط حساس تر (پر ریسک) تصمیمات بهتری بگیرند.

چرا کودکان باید با مالیات آشنا شوند؟؟؟

آیا به یاد دارید که در شغل اول خود چقدر برای دریافت اولین چک حقوق تان هیجان زده بودید؟ برای به دست آوردن آن سخت کار کرده بودید و احتمالاً قبل از اینکه دریافتش کنید بارها و بارها آن را در ذهن خود خرج کرده بودید. و سپس  روز دریافت حقوق، بعد از دیدن اینکه چقدر مبلغ حقوق تان از چیزی که انتظارش را داشتید کمتر است، شوکه شده بودید و بعد فهمیدید که علتش مالیات بوده!!!

در نظر گرفتن مبلغی به عنوان “مالیات خانواده” مفهوم مالیات را به شکلی خلاقانه در سن پایین به فرزندان تان آموزش می دهد. استیو شافر مدیر عامل شرکت آفرز دات کام، مالیاتی 25 درصدی را پیشنهاد می کند. ولی براکت (نرخ) مالیات در خانواده ی شما می تواند متفاوت باشد. سپس به عنوان یک خانواده، از این مالیات ها برای انجام کارهای مفرح استفاده کنید.

به فرزندان خود اجازه دهید یک یا چند شرکت معدود که درباره ی آن ها شناخت دارند و فکر می کنند که می توانند سرمایه گذاری خوبی به حساب بیایند را انتخاب کرده و وانمود کنند که مقدار مشخصی پول در آن شرکت ها سرمایه گذاری می کنند. سپس با یکدیگر فعالیت شرکت ها را در بازار دنبال کنید و عملکردتان را ببینید. با این کار هوش سرمایه گذاری را در فرزند نوجوان خود (و یا شاید حتی در خودتان) افزایش می دهید.  

درست شبیه مثال “مالیات خانواده” شما اکنون می توانید به فرزندان بزرگتر خود درباره ی بدهی و اعتبار نیز درس های مهمی بدهید. اگر آن ها عمیقاً تمایل به خرید چیزی دارند، سه گزینه پیش رویشان قرار دهید: 1) همین حالا آن را خریداری کنند، 2) پس انداز کنند تا بعداً بتوانند آن را بخرند، 3) پول مورد نیاز را با در نظر گرفتن نرخ بهره اش از شما قرض بگیرند. این نکته را به آن ها یاد بدهید که قرض گرفتن پول برایشان هزینه هایی را به دنبال خواهد داشت و هر چقدر این پول ها را دیرتر پس بدهند، هزینه ها نیز بیشتر خواهد شد. قوانین مربوط به قرض گرفتن پول را از قبل تعیین کنید.

توصیه دارا بیزینس…

به جای اینکه بگویید “توان خرید آن را نداریم” و یا حتی “بودجه ای برای آن نداریم” سعی کنید بگویید “ما خودمان انتخاب کرده ایم که پول خود را صرف خرید آن نکنیم”. وقتی تصمیم می گیرید که بابت انجام کاری پول خرج نکنید، با کودکان خود درباره ی آن صحبت کنید و در توضیح اینکه چرا نمی خواهید بابتش پول خرج کنید، صادق باشید.   

مخصوصاً در رابطه با فرزندان کوچکتر با ارتباط دادن “نه گفتن” امروز به “بله گفتن” فردا، خشنودی معوق را به آن ها آموزش دهید. به عنوان مثال به آن ها توضیح دهید که اگر با بیرون شام خوردن و یا سینما رفتن مخالفت می کنید به این دلیل است که می خواهید پول آن را برای سفری که پیش رو دارید پس انداز کنید. و در مواقعی که فرزندتان یک سوال چالش برانگیز می پرسد، سعی کنید با گفتن جمله ی “چرا این سوال را می پرسی؟” واکنش نشان دهید. این کار به شما کمک می کند تا قبل از جواب دادن، به تفکری که در پس سوال نهفته است پی ببرید.                  

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *